• *

Nieuws

Downdaten

Zie gespierde loodgieter niet als lustobject, maar als serieuze partner!

De tendens van de afgelopen jaren, er heerst een vrouwenoverschot onder hoogopgeleiden.  Bestaat hiervoor een oplossing? 

De  filosofe Simone van Saarloos komt met de volgende oplossing. Of beter gezegd: ze rekent af met het idee dat ‘downdaten’ (d.w.z.: een relatie aangaan met een lager geschoolde man) een knieval zou zijn. "Het probleem is dat we zoeken naar gelijkheid”,  "Tot enkele decennia geleden waren mannen altijd hoger opgeleid dan hun partner, simpelweg omdat er nauwelijks goed geschoolde vrouwen waren. Hij was kostwinnaar, trad naar buiten en leidde een publiek leven. Zij was minder geschoold, bleef thuis en hield het prive domein op orde. Die wederkerige afhankelijkheid maakte dat de liefdesrelatie kans van slagen had. Sterker nog, het was een romantisch ideaal om niet zonder elkaar te kunnen.”

De samenleving wordt er ook rechtvaardiger op, argumenteert ze aan de hand van de politieke filosoof John Rawls. Er zijn nu eenmaal verschillen (aangeboren intelligentie, het gezin waarin je opgroeit) die niet weg te poetsen zijn. Dat verschil mag er zijn, leert Rawls, maar moet wel voor iedereen goed uitpakken. Dat de één beter beloond wordt voor zijn werk is niet erg zolang de gelukkige het gemeenschappelijke kapitaal maar vergroot. "Het verschilprincipe zorgt er dus voor dat de mensen die het slechtste af zijn, nog altijd beter af zijn dan wanneer de taart gelijk zou worden verdeeld”, interpreteert Van Saarloos.

Vertaald naar de relatiemarkt, bekijkt ze het als volgt: "In de huidige samenlevingsstructuur zijn lageropgeleiden de minstbedeelden. Zij verdienen minder, zijn minder gezond, krijgen minder kansen. Door hen te laten proeven van hoger opgeleiden, genieten zij mee van de kennis, rijkdom en levensstijl die de beter bedeelden bezitten.

Dat leidt tot een symbiotische relatie, aldus Van Saarloos. "Niet alleen ontstaat er een geestelijke dynamiek waarin partners elkaar complementeren door aandachtig te zijn voor andere aspecten van het leven, ook het huishouden zal floreren: de één verdient meer en leidt een publiek leven, de ander profiteert daarvan en zorgt dat het privé op orde is.” Net als vroeger dus, besluit de filosofe. "Maar dan expliciet niet seksegebonden.” Het brengt haar tot een harde conclusie: "Liefde tussen twee hoogopgeleiden is niet alleen lustdodend, het is bovenal ontzettend asociaal, improductief en maatschappelijk onverantwoord.”

Eigenlijk pleit Simone van Saarloos dus voor relaties zoals we die al sinds mensenheugenis kennen, maar dan zonder de focus op geslacht. Het gaat er enkel om dat we wat bij elkaar moeten kunnen halen, dat we een beetje afhankelijk van elkaar moeten zijn. Wie stofzuigt er bijvoorbeeld in het huishouden van twee drukbezette advocaten? Wie zorgt er voor de kinderen? Ja, de werkster en de crčche. Maar is dat gezond? En denk eens aan al die volkswijken: hoe mooi zou het zijn als de loodgieter eens wel kans maakt bij de vrouwelijke doctorandus? Dat is pas echt emancipatie!

Bronvermelding: NRC Handelsblad – Steven de Jong (31 maart 2013)

  • Contact
  • Disclaimer
  • Sitemap
  • Privacyverklaring